
De cloud boven Gaza
Over Project Nimbus, en waarom Google en Amazon niet kunnen zeggen dat ze het niet wisten.
Goedemiddag. Dit is geen AI-blog vandaag. Dit is oorlogsverslaggeving.
Want terwijl jij je e-mail opent in Gmail en je series kijkt via Amazon Prime, draaien diezelfde bedrijven de servers waarop het Israëlische leger zijn oorlog organiseert. Dat is geen mening. Dat is gedocumenteerd.
De feiten eerst
In 2021 tekenen Google en Amazon een contract van 1,2 miljard dollar met de Israëlische staat. Naam: Project Nimbus. Doel, in de woorden van het Israëlische ministerie van Financiën zelf: een complete cloudoplossing voor de overheid én het defensieapparaat.
Het leger zat dus vanaf dag één aan tafel. Niet als bijvangst. Als klant.
Onderzoeksjournalisten van The Guardian, +972 Magazine en Local Call bevestigden via Israëlische bronnen dat het leger tijdens de oorlog in Gaza uitgebreid gebruikmaakte van de Nimbus-infrastructuur. Een commandant van de IT-eenheid van het leger zei het zelf: de cloud- en AI-diensten van deze bedrijven gaven het leger zeer significante operationele effectiviteit in de Gazastrook.
Lees die zin nog een keer. Het leger zegt het zelf.
De kooi die ze zelf bouwden
Nu wordt het pas echt bijzonder. Google en Amazon hebben zichzelf contractueel de handen op de rug gebonden.
Uit gelekte contractdocumenten, in handen van The Guardian, blijkt:
Ze mogen geen diensten weigeren aan welk onderdeel van de Israëlische overheid dan ook. Ook niet aan het leger. Israël mag de technologie naar eigen inzicht gebruiken, zelfs als dat de eigen servicevoorwaarden van Google en Amazon schendt. En er zit een geheim signaalmechanisme in het contract: als een buitenlandse rechter data opeist, moeten de bedrijven Israël via een gecodeerde betaling waarschuwen.
Een bedrijf dat zijn eigen voorwaarden ondergeschikt maakt aan de wensen van een klant, weet precies wat het doet.
Dit is geen naïviteit. Dit is beleid.
Ze wisten het
Kan Google zeggen: wij konden dit niet voorzien? Nee.
The Intercept publiceerde in mei 2025 een intern Google-rapport van vóór de ondertekening. Daarin staat zwart op wit dat Google niet zou kunnen controleren wat Israël met de technologie doet, en dat het risico op mensenrechtenschendingen reëel was.
Ze wisten het. Ze tekenden toch.
En Amazon? Die verkocht via Nimbus clouddiensten aan Rafael en Israel Aerospace Industries. Twee wapenfabrikanten wier munitie op Gaza viel. Met korting.
Genocide
Een VN-onderzoekscommissie noemt wat er in Gaza gebeurt genocide. Amnesty International noemt het genocide. Tientallen genocidewetenschappers noemen het genocide. Het is genocide.
De zaak van Zuid-Afrika tegen Israël ligt bij het Internationaal Gerechtshof.
Israël ontkent natuurlijk.
Dat mag. Maar de bedrijven die de infrastructuur leveren, kunnen zich daar niet achter verschuilen. Wie een leger operationele slagkracht geeft terwijl dat leger genocide pleegt, en wie vooraf wist dat ingrijpen onmogelijk zou zijn, die levert steun. Punt.
Bewust kwaad? Ik denk het niet. Dat kan ik niet achterhalen, want dat weten zij zelf alleen. Feitelijke steun? Bewezen.
Toch kan het anders
Wie zegt dat een techbedrijf niks kan doen, liegt. Microsoft sneed in 2025 een Israëlisch surveillancesysteem af van zijn Azure-cloud.
Dit deed Microsoft, nadat bleek dat het werd gebruikt om telefoongesprekken van miljoenen Palestijnen af te luisteren. Onder druk, na een lek, maar ze deden het.
Google deed iets anders. Google ontsloeg vijftig eigen medewerkers die tegen Nimbus protesteerden.
Dat is de keuze die op tafel ligt. Microsoft koos, laat en onder dwang, voor de uitgang. Google en Amazon kozen voor de handboeien die ze zelf hadden besteld.
Wat jij hiermee moet?
Niks ingewikkelds. Alleen dit: weet waar je cloud draait. Weet wie je geld ontvangt. En accepteer geen bedrijven die zeggen dat ze neutraal zijn terwijl hun contract het tegendeel bewijst.
Neutraliteit bestaat niet als je servers meedraaien in een oorlog. Dan ben je onderdeel van de logistiek.
Goedemiddag. Nu weet je het.